Η ανέγερση του Ιερού Ναού του Αγ. Παντελεήμονα ξεκίνησε το 1953, ενώ η θεμελίωση είχε ξεκινήσει το 1939. Αποπερατώθηκε την δεκαετία του 1960. Πρώτος ιερέας υπήρξε ο Παναγιώτης Αμορίδης ο οποίος ήρθε πρόσφυγας, χειροτονημένος κληρικός.

Η Καλαμιά, 10.5 χλμ Β.Δ. της Κοζάνης, πήρε την ονομασία της από τα πολλά καλάμια που υπήρχαν εκεί και οι σημερινοί κάτοικοι της Καλαμιάς είναι Πόντιοι πρόσφυγες. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η περιοχή κατοικούνταν από Τούρκους και το χωριό λεγόταν Καλιόπαση.
Η περιοχή παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον καθώς εντοπίστηκε το κάστρο «Ξανθόπυργος», με ευρήματα αρχαίων και ρωμαϊκών χρόνων. Στη νεότερη ιστορία και κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής εκτελέστηκαν από τους ΝΑΖΙ 22 πατριώτες, σε μάχη που έγινε με τα κατοχικά στρατεύματα στις 18 Ιουνίου του 1943. Στο χώρο που ετάφησαν οι πεσόντες, στήθηκε μνημείο στο οποίο αναγράφονται τα ονόματα των πεσόντων. Το 1944 το χωριό πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς.
Ένα από τα πιο σημαντικά έθιμα της Καλαμιάς είναι οι Απόκριες. Ντύνονται μασκαράδες και γυρνούν στους δρόμους με τη συνοδεία μουσικών οργάνων κυρίως της λύρας. Χαρακτηριστικός χορός τον οποίο έχουν φέρει από τις «χαμένες πατρίδες» οι κάτοικοι, είναι ο μικρασιάτικος Καρσιλαμάς. Επίσης χορεύονται και άλλοι ποντιακοί χοροί όπως το Ομάλ, το Διπάτ, το Κότσαρι και η Σερινίτσα.

Το 1930 ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος φύτεψε τον Πλάτανο που βρίσκεται στην είσοδο του χωριού μέχρι και σήμερα.