Ο Ιερός Ναός του Αγίου Μηνά κτίσθηκε το έτος 1702, και βρίσκεται στο µέσον της πόλης. Άξια προσοχής τα ξυλόγλυπτα του τέµπλου και οι πολλές τοιχογραφίες του. Είναι σε ρυθµό µονόκλιτης βασιλικής µε υπερυψωµένο νάρθηκα-γυναικωνίτη και ιστορήθηκε το 1728.

Το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, μέσα στη γενική ακμή που παρατηρείται στη Σιάτιστα, κτίζεται και ο μικρός, μονόχωρος ναός του Αγίου Μηνά. Όπως όλοι σχεδόν οι ναοί αυτής της περιόδου, είναι κτισμένος σχεδόν ο μισός στη γη, καθώς απαγορευόταν οι ναοί να είναι περίβλεπτοι και έπρεπε να είναι μικροί και αφανείς. Ο ναός αγιογραφήθηκε σύμφωνα με το γενικότερο πνεύμα της καλλιτεχνικής άνθησης που επικρατούσε τότε. Τότε έγινε και το θαυμαστό ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού. Από τον πρώτο αγιογραφικό διάκοσμο σώζεται σήμερα μόνο η αγιογράφηση του νότιου τοίχου και η αγιογράφηση του ιερού.

Στο κάτω διάζωμα εικονίζονται ολόσωμοι, και λόγω της ιδιαίτερης στρατιωτικής τους συγγένειας με τον Άγιο Μηνά, οι στρατιωτικοί Άγιοι Δημήτριος, Νέστωρ, Θεόδωρος και Μερκούριος, ο Άγιος Χριστόφορος και οι ιαματικοί Άγιοι Ανάργυροι και Παντελεήμων. Στα επάνω διαζώματα εικονίζονται σε μικρή κλίμακα σκηνές από τη ζωή του Χριστού και της Παναγίας.

Το τέμπλο του ναού είναι το μοναδικό αχρύσωτο τέμπλο στους ναούς της Σιάτιστας. Πιθανόν οικονομικοί λόγοι δεν επέτρεψαν την ολοκλήρωση της διακόσμησης του τέμπλου. Το περίεργο με αυτό το τέμπλο είναι ότι δεν ακολουθεί το αισθητικό ρεύμα της εποχής στην ξυλογλυπτική, που είναι τα μπαρόκ μοτίβα και ο βαρύς τρόπος διακόσμησης. Αντίθετα, το τέμπλο είναι ρηχό, επιπεδόγλυφο σχεδόν, λιτό, ακολουθώντας μια παλαιότερη παράδοση ξυλογλυπτικής που συναντάμε το 16ο αιώνα στην περιοχή της Μακεδονίας. Και αυτό αποτελεί και την μοναδική ομορφιά αυτού του «ημιτελούς» τέμπλου.